2006/Nov/13



เมื่อเราเอ่ยคำลา
ไม่มีใครรู้ว่า เราจะได้พบกันอีกไหม

เพื่อความฝันอันงดงาม
ไม่มีใคร เหนี่ยวรั้งใครไว้ได้
เราเพียงรอคอยกันและกัน

เฝ้ารอ เฝ้าคอย
อดทนแม้โดดเดี่ยว
กอดตัวเองในคืนเหน็บหนาว
เพื่ออนาคตที่จะมีเราเคียงกัน

ฉันจากลา เพื่อเธอ
เธอยอมจากลา เพื่อฉัน
เพื่อวันหน้า ซึ่งไม่รู้ว่าจะนานเพียงใด

หลายคน ชีวิตเป็นเช่นดั่งหวัง
แต่อีกหลายคน
หอบความฝัน
ที่ไร้คนร่วมยินดี
กลับบ้าน...

ข่าวร้ายจากแดนไกล
เดินทางมาหาใครต่อใคร
ในดินแดนเหงา

คืนหนาวเหน็บ หัวใจอ่อนล้า
เราทำได้เพียงปลอบโยนกันและกัน
เมื่อไม่มีอะไรย้อนคืน
เราจึงต้องเดินต่อไป...

แด่ ทุกคนที่ต้องสูญเสียใครบางคน กลางทาง แห่งความฝัน



edit @ 5 Nov 2007 17:56:02 by เขียนข้างซ้าย

Comment

Comment:

Tweet


จำได้ว่าเคยบอกไปแล้วครั้งนึง
ว่าชอบเรื่องนี้มากกกก

วันนี้มีโอกาสเลยแวะเข้ามาบอกด้วยตัวเอง
อย่างเป็นทางการอีกครั้ง

ชอบทุกตัวอักษรที่รวมกันเป็นเรื่องนี้มากมายจริง ๆ
#8 by N A R C O T I C N A I V E At 2008-03-13 12:48,
ฟังแล้วเศร้าจริงๆๆเลยคะการที่เราสูญเสียคนที่เรารักไปเนี่ยมัน
เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากเลยนะคะ

http://www.clipv.com
#7 by 222222 (117.47.164.207) At 2007-10-24 20:47,
ชีวิตคือการเดินทาง
เดินทางเพื่อสูญเสีย
...
รู้อย่างนั้น
แต่ยังต้องก้าวเดิน
#6 by ระหว่างทาง At 2006-11-15 01:59,
I can't type thai now ,
then I can't explain clearly what I feel.

Someone come and bring love around us
and then sometimes they gone forever .
That is why we must do today the best.

Maybe pain 's a part of Happiness.

Lol,maybe I always write better in Thai .
This link is what I used to write about how I lost .

http://sokissme.exteen.com/20060916/orange

Dreams are so sweet but sometime painful.
So I am on the way ,catching my little dream.

เราไม่เคยเตรียมตัวเพื่อการร่ำลา
เวลาอย่างนั้น กระทันหันเสมอ

และดีที่ย้อนกรอกลับไม่ได้
เพราะความเศร้ามีเรื่องที่ทำให้เราได้เริ่มต้นในเรื่องนั้นเสมอๆ
#4 by อากาศกวี At 2006-11-13 23:55,
เราจะรู้จักคุณค่าของอะไรสักอย่างก็เมื่อตอนที่เราสูญเสียมันไป

เฮ้อ .... อย่าคิดว่าชีวิตจะยาวนาน อย่าไปคาดหวังกะอะไรที่มองไม่เห็น

#3 by ปิกาจู (220.147.184.58) At 2006-11-13 23:52,
เศร้าจังค่ะ ..
อ่านแล้วรู้สึกใจมันโหวงๆ อย่างไงก็ไม่รู้
..

วันที่ใครสักคนต้องจากไปแสนไกล
คนที่รัก เฝ้าคอย ห่วงใย อยู่ตรงนี้
รู้สึกเศร้า เสียใจมากเหลือเกิน
..
ปล่อยเวลาเศร้าให้เต็มที่สักพัก
คนที่ยังอยู่ ก็ต้องเดินต่อไป .. ให้ได้ และ เข้มแข็ง ..

เวลาที่เต้องสูญเสียคนที่เรารักไป
มันรุสึกเหมือนพลัง + กำลังใจ
เกือยครึ่งหายไปจากเรา
ไม่มีแม้แรงจะก้าวต่อไป
มีเพียงเวลาแระความมืด
เท่านั้นที่รักษาแผลใจของเรา
ได้ดีที่สุด คงไม่มีผู้ใดจะปลอบใจ
เราได้ที่ที่สุด เท่ากับตัวเราเอง
ยังน้อยเราก็ต้องรุว่า เราต้องไม่เสียเวลา
ไปกับความเจ็บปวด ใช้เวลาหื้นหัวใจ
ให้ไวที่สุด เราต้องออกมาเผชิญหน้า
กับโลกแห่งความเปนจริง
โลกที่ไม่มีเค้าอีกต่อไป
ถ้าเราไม่รีบก็จะไม่มีที่ว่างให้เรายืน
อีกต่อไป
โลกไม่มีที่ว่างสำหรับคนแพ้
ไม่มีที่ว่างสำหรับคนอ่อนแอ
มีแต่ที่ว่างสำหรับผู้ที่เข้มแข็งเท่านั้น
ที่จะอยู่รอดบนโลกที่โหดร้ายใบนี้